Επέτειος Πολυτεχνείου

  Η Ντενεκεδούπολη είχε και πάλι την τιμητική της και φέτος. Είναι μερικά βιβλία που όσα χρόνια κι αν περάσουν από την συγγραφή τους, δεν χάνουν την αναγνωστική τους αξία και διαχρονικότητα. Έτσι και εμείς αφού την διαβάσαμε, τη ζωγραφίσαμε

φτιάξαμε τους ήρωες για να  παίξουμε κουκλοθέατρο

και φυσικά την τραγουδήσαμε

  Μετά από όλα αυτά περάσαμε και στα πραγματικά γεγονότα του Πολυτεχνείου, το Νοέμβρη του 73'. Αφού είδαμε εποπτικό υλικό στο προβολικό, συζητήσαμε για όλα όσα είχαν γίνει τότε θυμώσαμε,λυπηθήκαμε αλλά στο τέλος συμπεράναμε: ό,τι η κανένας δεν μπορεί να μας κάνει ότι θέλει ή να μας κλείνει το στόμα. Θα λέμε πάντα τη γνώμη μας και θα αποφασίζουμε για το μέλλον μας!

Μάθαμε το σύνθημα "ΨΩΜΙ- ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"και σκεφτήκαμε τι άραγε να θέλουν να πουν οι τρεις αυτές λέξεις; Την απορία μας την έλυσε το βιβλίο της Κωνσταντίνας Αρμενιάκου ¨Η κυρά Δημοκρατία"

Μετά ζωγραφίσαμε τον εαυτό μας φοιτητή κρατώντας το δικό μας πανό και φωνάζοντας το σύνθημά μας...

Φωτογραφίες από το κουκλοθέατρο δυστυχώς η κάμερα είχε κάποιο πρόβλημα.

Η φωνούλα της βροχής και του φθινοπώρου!

   Αυτές τις μέρες μάθαμε τη φωνούλα Β,β. Ήρθε στην τάξη μας το γουρουνάκι ο Βασίλης (γαντόκουκλα) και μας διηγήθηκε το μεγάλο του πρόβλημα. Ενώ κοιμόταν, με το στόμα ανοιχτό φυσικά και ροχαλίζοντας, πέρασε το σαλιγκάρι ο Ρίκης Μαρίκης και του έκλεψε τη φωνούλα Β. Ήταν πολύ στενοχωρημένος. Όλες  τις λέξεις που αρχίζουν από Β τις έλεγε πολύ αστείες και ντρέπονταν γι΄αυτό  ...ασίλης, ...ουνό,...άζο κλπ 
 Αποφασίσαμε να τον βοηθήσουμε. Για να δώσει πίσω τη φωνούλα β το σαλιγκάρι, έπρεπε  να βρούμε πολλές λέξεις από β, να φτιάξουμε με αυτές μια ιστορία και να την χαρίσουμε στο σαλιγκάρι. Αυτό και κάναμε! Πατήστε την εικόνα για να δείτε την ιστορία μας. Έτσι  το γουρουνάκι πήρε πίσω το Β.

   Και επειδή εκείνη την ημέρα έβρεχε, σκεφτήκαμε ό,τι και η βροχή αρχίζει από τη φωνούλα Β και έτσι ξεκινήσαμε την αλφαβήτα μας.

Αυτή την εβδομάδα γνωρίσαμε τη φωνούλα Φ,φ. Οι φακές μας άρχισαν να μεγαλώνουν, παρατηρήσαμε τα φύλλα που μαζέψαμε από τον περίπατό μας και όλα αυτά το φθινόπωρο. Όλες αυτές οι συμπτώσεις μας οδήγησαν στη φωνούλα Φ. 

     Να ευχηθώ έστω και καθυστερημένα σε όλους όσους γιορτάζαν, χρόνια πολλά και εύχομαι όλοι μας να έχουμε  πάντα κοντά μας, τον φύλακα άγγελό μας.

Από το ιστολόγιο της Μαρίας Τσέγκα